Me, myself & Axioma

Waarom?

Bij dit woord kun je denken aan een vervelend kind. Of aan een goede ontwerper.
Op de kunstacademie was dit de vraag waar we élke dag mee te maken kregen. De vraag die ons af en toe tot waanzin dreef. Wanneer je jezelf deze vraag stelt, kom je erachter dat een groot aantal dingen een stuk minder vanzelfsprekend is dan het lijkt.

Zo heb ik me vaak afgevraagd waarom de academische wereld het altijd moet stellen met lange lappen saaie tekst, weinig frivoliteit of kleur, vooral geen grap, en al helemaal geen ontwerp. Feit is dat academici gewend zijn om te lezen, maar moeten ze daarom gestraft worden met de lelijkst vormgegeven proefschriften, boeken en vakbladen?

Enkele weken geleden deed zich de kans voor te testen of de academische vormgeving echt zo saai en gortdroog moet zijn als zij altijd geweest is... Aan ons bij Axioma de eer om Scope, het vakblad voor oogheelkunde, te restylen. Natuurlijk kwamen de gedachten op of het niet veel te wild was, te kleurrijk. Zou het wel gewaardeerd worden? De eerste reactie op de restyle kwam van de secretaresse... het zag er opeens wel héél anders uit. Toen de directeur de nieuwe stijl zag, konden we eindelijk ontspannen; hij was meteen enthousiast. Op de beurs waar het tijdschrift verkrijgbaar was, vond het gretig aftrek. Het blad over ogen was eindelijk een blikvanger geworden.