Bij boksen moet je altijd opletten, anders slaan ze je dood.

Joe Frazier is nu dood. Niet doodgeslagen, gelukkig, maar wel te vroeg aan kanker overleden.
In de tijd dat bijna iedereen euforisch was over Mohammed Ali, was ik fan van Joe Frazier. Hij was een echte bokser. Niet moeilijk doen, invechten en uithalen. En incasseren. En weer en weer… Dat ronden lang. En uiteindelijk won Frazier. In de jaren zestig en zeventig tijd waarin half Nederland ’s nachts de topbokswedstrijden in Amerika op hun zwart/wit teeveetje bekeek, won hij ook van Mohammed Ali. Eén keer.
Natuurlijk: Mohammed Ali is en was een uitzonderlijk fenomeen. Veel meer dan een bokser. Dat vond en vind ik ook. Maar Frazier was vergeleken bij Ali een fijne ‘gewone’ bokser. Maar wel uitzonderlijk sterk, hard, slim en niet kapot te krijgen. Soms, als een artikel niet direct loopt zoals ik het wil, schrijf ik het met hem in mijn achterhoofd. Invechten, uithalen, incasseren en de volgende ronde maar weer… Da’s best lekker schrijven.